Wilde cichorei

Wilde cichorei, Cichorium intybus, wordt ook wel wegenwachter genoemd omdat hij groeit in bermen langs autowegen. Het is een langlevende tweejarige die de hele zomer bloeit. Als je zijn helderblauwe bloemen wilt zien, moet je op tijd zijn en een beetje geluk hebben. Hij opent ze ’s ochtends en alleen bij mooi weer.

Wanneer je de wortel van cichorei uittrekt en in het donker bewaart onder een laagje zand, kun je na drie tot vier weken witlof oogsten. Ook andijvie, Cichorium endiva is verwant aan wilde cichorei. Alle drie zijn het samengesteldbloemigen; ze horen bij de Compositae-familie. Wilde cichorei bestaat uit twintig lintbloemen die in een bloemhoofdje bijeen staan. Hij wordt nog wel eens verward met de korenbloem die is ook blauw is, maar daarvan lopen de bloemetjes niet uit in vijf puntjes, zoals de cichorei op de foto, maar vier.

Van de gedroogde en geroosterde cichoreiwortel werd in de Tweede Wereldoorlog, toen koffiebonen slecht verkrijgbaar waren, een surrogaatkoffie gemaakt. Cichoreikoffie bevat geen cafeïne en is nog steeds te koop in natuurvoedingswinkels. De smaak is nootachtig en licht bitter.

Ook in Nederland wordt cichorei geteeld. De voedingsindustrie gebruikt inuline uit de wortels om magere producten romiger te maken. Inuline wordt ook ingezet als een prebioticum. Het bevat vezels die de groei van goede darmbacteriën stimuleren en draagt zo bij aan een gezond immuunsysteem. Deze bacteriën helpen om de darmen gezond te houden.