Ademen door een rietje

Rattenstaart

Wie herinnert zich de tekenfilms van Donald Duck niet? Donald is eigenlijk geen kwaaie vent, maar hij is geboren om iets onhandigs te doen. Zoals het uitdagen van een bij. Die wordt boos, roept de andere bijen en Donald moet zich, achtervolgd door een op wraak beluste zwerm, redden door  in een vijver te duiken. Ademhalend door een rietstengel.

Lijkt niet makkelijk, maar er zijn beestjes voor wie zoiets normaal is. Zoals bijvoorbeeld de larven van de blinde bij. Een in Nederland een veelvoorkomend insect dat trouwens niet blind is en ook al geen bij maar een zweefvlieg.
Deze blinde bijen leggen hun eitjes in water. En hoe viezer, hoe liever: mestkelders, moddersloten, een emmer gier bij een volkstuin, noem maar op. Vaak is dat water waar weinig of geen zuurstof in zit. Probleem? Wel nee, de larfjes hebben een slurfje dat ze naar het wateroppervlak steken en daardoor ademen ze. Zo’n buisje kan soms wel 15 cm lang zijn. Op het droge lijkt het alsof ze een soort staart hebben. Daarom worden dergelijke larven ook wel rattenstaartlarven genoemd.

Als de larf volgroeid is kruipt hij uit het water om op het droge te verpoppen. De wand van een kelder of emmer lijkt dan tot leven te komen.

Overwinteren kunnen ze ook. Dan trekken ze zich terug in een lekker laagje blubber of bezonken materiaal. Verpoppen doen ze dan het volgend voorjaar. Samen met de volwassen exemplaren die de winter overleeft hebben door zich ergens te verstoppen, starten ze dan het nieuwe jaar.

Je kan de blinde bij trouwens vrij laat in het jaar nog tegen komen. Soms wel tot in november.

Foto en tekst: EJB