Bomen over bos

Duizendjarige boom

Reizen met een vliegtuig gaat gepaard met veel CO2-uitstoot.

Daarom heb ik, toen ik bij een milieudienst werkte, eens een onderzoekje gehouden onder medewerkers. Nou, die bevindingen vielen niet echt mee. Ook daar vliegt men graag. En ver! Op een uitzondering na deed niemand aan CO2-compensatie.

Compenseren kon bijvoorbeeld bij Trees for travel. Inmiddels heet dat Trees for all. Tegen betaling krijg je daar een certificaat.

Omdat ik toen wist hoeveel kilometer mijn collega’s hadden gevlogen, kon ik uitrekenen wat de jaarlijkse CO2– uitstoot door vliegen was. Daaruit volgde hoeveel hectare bos er nodig is. Helaas, je krijgt dan toch snel een ruimteprobleem. En dat dus voor één bedrijf!

Bovendien moet je dan na de aanplant wel van die bomen afblijven. Tot je een volwassen, zich zelf onderhoudend bos hebt. Dan komt er evenveel CO2 van verterend dood hout vrij als er door jonge bomen weer voor groei wordt opgenomen. Helaas compenseert het bos dan geen nieuwe vliegkilometers meer. Dan moet je weer een nieuw bos aanplanten.

Niks mis met wat extra bos, maar klimaatverandering redt je hier niet mee.

Aan echt oude bossen telt Nederland er trouwens niet zoveel. Bij Wolfheze heb je historisch bos met de Wodanseiken. Die staan er nog met zijn vijven. Ze zijn ongeveer 450 jaar oud. De naam komt van romantische landschapsschilders uit de 19de eeuw.

Daar vlakbij stond ook de Duizendjarige den. Die viel in 2006 om, de kern bleek al weggerot. Zijn resten zijn nu voedsel voor schimmels en planten. Onderzoek leerde dat hij ‘slechts’ vierhonderd jaar was. Al is dat voor Nederland ook behoorlijk oud.

Foto en tekst: EJB