Op glad ijs

Blauwe reiger

Een paar jaar geleden hadden we nog een hele aardige vorstperiode. Met een laag ijs op de sloot. En, net als toen ik nog op de lagere school zat, moest ik natuurlijk voelen of het al hield. Jammer, mij dus niet.

Deze blauwe reiger kon er wel makkelijk op. Door het ijs loerend, was hij (of zij) op zoek naar een visje of een kikker. Ik was benieuwd of het ook echt zou lukken om door het ijs heen te pikken. Maar helaas, ik kreeg het eerder koud dan dat hij iets zag bewegen.

De blauwe reiger is trouwens alles behalve een zeldzame verschijning. In de jaren zestig was dat wel anders, toen hadden ze zwaar te lijden onder een paar strenge winters. Maar dat hebben ze ondertussen meer dan goed gemaakt. Het lukt ze aardig om zich aan de menselijke omgeving aan te passen. Ze beginnen trouwens erg vroeg te broeden, vaak al in februari. Het nest ziet er in het algemeen wat rommelig uit, het zijn geen bouwmeesters. Wel houden ze van veilig, dus lekker hoog in een boom of op een eilandje. Ook in de buurt van Delft broeden ze, bijvoorbeeld bij de Delftse Hout, maar ook tegenover zwembad Kerkpolder.

Nadeel is wel dat, zeker in een groep, ze behoorlijk herrie kunnen maken. Daarbij zijn het grote eters en die produceren ook flink wat ontlasting. Van vroeger, toen ze nog bijzonder waren, herinner ik me een kolonie reigers die bij slot Loevestein een monumentale kastanjeboom hadden ingepikt. Die zal er inmiddels niet meer zijn, want ook toen was al te zien dat de hoeveelheid ontlasting hem geen goed deed.

Tekst en foto: EJB