Vlieg niet meer dan nodig

De Kluut

‘Vroeger’, dat is voor mij inmiddels ruim vijftig jaar geleden, had je in kustplaatsen fotowinkeltjes met ansichtkaarten van vogels. En ik vond het leuk om die te sparen. Op de achterkant stond meestal ‘echte foto’. En uiteraard de naam van de fotograaf, die er vermoedelijk een paar uur voor in de modder had gelegen. Mijn favoriete vogel was de kluut. Laten die nou zwart-wit zijn en dat paste natuurlijk mooi bij de ansichten uit die tijd, want die waren ook zwart-wit.

Prachtige, elegante vogels zijn het. Op hun lange poten waden ze door ondiep water terwijl ze met hun kromme snavel door de modder maaien. Op zoek naar kreeftjes, slakjes, iets eetbaars.

Mij doen ze vooral aan de Waddeneilanden denken. Dus wie schetst mijn verbazing toen ik ze bij Leiderdorp in de polder tegenkwam. Er waren daar voor de aanleg van de HSL-tunnel gronddepots aangelegd. Voor de opslag van natte kledder waren er ook een paar met waterdicht folie op de bodem. Daar was na afloop van het project nog wat grond in achtergebleven. Maar er bleef natuurlijk ook water in staan. Na een paar jaar was dat een ondiepe waterpartij met voor de helft grond en riet. Een stel kluten, op de terugweg van de Middellandse zee moet gedacht hebben: ‘dit is precies wat we zoeken. Waarom verder vliegen, als je dichterbij ook een mooie plek hebt?’ Wat later liepen ze er nog met kuikens ook.

Of ze nog steeds in Leiderdorp zitten, weet ik niet. Maar vlak bij Delft, in het plasdrasgebied aan het eind van de Korftlaan kan je ze ’s zomer ook zien. Vaak, zoals dit jaar weer, met kuiken. In het najaar trekken ze weer naar het zuiden. Hoewel…de afgelopen jaren overwinteren ze echter steeds vaker in Nederland. Een kluut zal dus nooit onnodig vliegen.

Tekst en foto: EJB